Zucht!

Ik kon het niet laten om hier een blogpost over te schrijven. Vorige week heb ik samen met een vriendin de film 'Crazy Stupid Love' gekeken. En wat speelt daar een lekkere vent in. De hele week was ik helemaal in de ban van Ryan Gosling. Ik kon niet meer eten, slapen of helder nadenken. Grapje! Maar het is wel de eerste keer dat ik een celebrity crush heb. Wat een charmes en lichaam heeft hij (in de film dan)! Zucht. Waarom is het toegestaan dat deze acteurs onze eigen mannen in een iets minder fel daglicht zetten. Want kom op, welke man versiert er nu een vrouw met een dansmove uit Dirty Dancing? Voor iedereen die net als ik nog even verder wil dromen, klik dan verder.

Hoe zat het nu ook alweer?

Over twee koude weken is het weer zo ver: het kerstdiner! Of het nu thuis, bij je familie, je schoonouders of in een chique restaurant is, het is altijd handig om te weten hoe het ook alweer met die tafelmanieren zat. Niks is erger dan aan tafel tegenover iemand zitten die totaal geen manieren heeft. Ik hoef echt niet te zien wat diegene net in zijn of haar mond heeft gestopt. Bovendien wil je natuurlijk altijd een goede beurt maken bij je familie. Dus weet je niet meer precies hoe het zat, lees dan verder.

Blind Design

Volgens mij heeft iedereen die dit leest wel eens een Rubiks Kubis in zijn handen gehad. Maar of ook ooit iemand hem heeft opgelost is een heel ander verhaal. Ja, zonder vals te spelen! Ik heb hem wel eens met behulp van een YouTube filmpje opgelost, dat was al moeilijk genoeg. Ik heb er het geduld niet voor. Als ik na een half uur nog niet de helft van de kleuren goed heb zitten begint mijn bloed al langzaam te borrelen en mijn vingers te kriebelen. Het liefste trek ik al die stickers eraf en plak ik ze 'goed'. Maar een vriend van mij is kleurenblind en kon deze puzzels al HE-LE-MAAL niet maken. Tot nu dan!

Zoals beloofd!

Gisteren heb ik bij mijn moeder een aantal foto's van haar hondje gemaakt. In Christmas-style natuurlijk! Eén van deze foto's wordt nog bewerkt en valt uiteindelijk bij familie als kerstkaart op de deurmat. Ik vind ze zo grappig geworden! Dit kostte wel veel moeite en hondenbrokjes. Ik begrijp die hond helemaal! Jarenlang vond ik het ook VRE-SE-LIJK!

Kerstkaart sturen!

Het is alweer december! De maand van gezellige kerstlichtjes, kerstbomen, familie en natuurlijk de vele koppen warme chocomel (die waar meer slagroom in zit, dan chocomelk). Het is elk jaar maar weer de vraag of we sneeuw krijgen en dan nog maar hopen dat het geen natte sneeuw is. Maar, dit is ook het eerste jaar dat wij thuis geen afschuwelijke familiefoto maken voor op een kerstkaart. Gelukkig! Nu de helft van de kinderen het huis uit is en ook nog eens aanhang hebben, is het te lastig om met zijn allen bijeen te komen voor een foto. Dus ons nieuwe familielid mag dit jaar de show stelen op onze kerstkaart: juist Woepie (ons hondje)!

Van foto naar stempel!

Heel lang geleden kwam ik deze foto tegen op het internet. Na uren, nee zelfs dagen zoekwerk kon ik helemaal niks vinden over deze camera. Jammer, want ik vond het zo gaaf! Nu kom ik toevallig vandaag deze foto tegen MET uitleg. Woow, lucky me! Benieuwd wat het nu precies is en hoe het werkt?

City Life!

Gisteren had ik bureaudag op school tot 17u00. En wat was het heerlijk om naar huis te fietsen. Buiten was het al schemerig aan het worden, waardoor alle lichtjes in de stad nog meer tot zijn recht kwamen. Ik voelde mij op dat moment zo thuis in mijn eigen stad. Ik woon in een stad die leeft en dat was overal te zien. Mensen die zichzelf naar huis haasten te voet, op de fiets of met de auto. Overal was beweging en ik maakte daar ook deel van uit. Twee jaar geleden woonde ik nog bij mijn moeder. Dan fietste je door een woonwijk naar huis. Wat een verschil met midden in de stad wonen. Hier 'leef' je echt! Je krijgt zoveel energie van de mensen om je heen.

Ik had echt even een 'happy' moment. En hoewel mijn vriend nog niet terug is van stage was het heerlijk thuis komen. Mijn eigen plekje in deze bruisende stad. Vijf minuten lopen en ik sta midden in de stad. Hoe geweldig en luxe is dat wel eigenlijk niet. Er is zoveel plaats voor spontane etentjes, stadavondjes of theetjes op het terras.

Mijn beste vriendin kwam mee de restjes thaise rijst van gisteren opeten. Daarna zouden we eigenlijk gaan sporten, maar last-minute besloten we toch even naar de speciale shopavond in Eindhoven te gaan. Lopend naar de winkels met korting. Snel wat koopjes gescoord en daarna op de markt een theetje gepakt. Dit zou ik vroeger nooit gedaan hebben. Naar de stad gaan is dan ineens een hele onderneming. Toen bleef ik liever op de bank met mijn mama films kijken. Maar, nu ben ik zelfstandig en zijn die filmavondjes een ver-van-mijn-bank show. Ik duik nog liever even de stad in!